Koning van Spanjetrail 2012

Hardlopen doe ik al een poosje. 

Vorig jaar mijn eerste marathon gelopen op Terschelling. 

Daarna kreeg ik steeds meer interesse in het lopen op onverharde paden. 

In december zag ik dat de inschrijving voor de Koning van Spanje geopend was. 

Ik heb heel even getwijfeld en me daarna rap ingeschreven. Daar heb ik geen moment spijt van gehad! Wat een geweldige trail! Van begin tot het eind heb ik gelachen. Misschien niet altijd zichtbaar aan de buitenkant maar wat had ik een lol! 

 De lol begon al om 6.30 zondagmorgen. Ik was, echt uniek, voor de wekker wakker. Gerard stond voor 7.15 al op de stoep zodat we naar het verre Zuiden konden afreizen. Het miezerde behoorlijk. Onderweg de buienrader bekeken. Dit ging een natte trail worden. Speciaal voor mijn primeur bleef de regenwolkboven Zuid-Limburg hangen. Succes verzekerd.

Tijd voor een pitstop halverwege. Even een bak koffie drinken om wat wakkerder te worden. Daar kwamen we de mannen van de Trailrunshop tegen. Die had ik nog nooit irl gezien. Gerard echter wel. Hij had ze direct herkend. Even een babbeltje gedaan en de nieuwe Salomon zonnebrillen bewonderd.
Koffie op en weer verder richting Gulpen. Volgens de navigatie kon het niet lang meer duren. Daar stonden we, langs een landweggetje. Hier zou het moeten zijn... Niets.. Ja, een paar andere auto's die wat heen en weer reden. Verder niets. Ondertussen snel op google maps gekeken. Ah, de berg nog even af.. Daar zagen we al snel veel auto's staan.
We waren mooi op tijd en mochten voor de deur parkeren. Veel twitteraars ontmoet! Heel veel.. Het was een groot feest van herkenning. @teamdiesel, @iKittig @E_sterD @gertn @kalepino @runoutofhell @sillyGirlRunning @pp667 en nog meer mensen.

Startnummer en shirt ophalen en omkleden. Twijfel, twijfel, korte broek 3/4 broek. Ondertussen was de hemel egaal grijs en was het gestopt met zachtjes regenen. 3/4 broek gekozen, op het laatste moment gewisseld naar kort en toen ik weer terug wilde wisselen kon ik Gerard niet meer vinden. (en die had de autosleutel). Dus kort werd het. Ook daar heb ik geen spijt van gehad. 

De lopers van de 11,5 km blij uitgezwaaid. Nog heel even naar binnen voor een sanitaire stop en toen was het onze beurt om te starten. 

Het zeek echt van de regen. Dat zou modder stampen worden. Ik had de week ervoor mijn spiksplinternieuwe Merell Lithe Gloves voor 18 km ingelopen en als andere schoen Nike free in mijn kast staan. Weer kiezen.. Toch maar de Merells. Met mijn Nikes zou ik totaal geen grip hebben. Met mijn nieuwe schoenen misschien een blaar erbij en zere voeten. Blarenpleisters op mijn beide hielen dus en gaan. Weer geen spijt. 

Daar gingen we met z'n allen. Nog schoon aan de start. Al snel vlogen de eerste spetters om de oren een paar kilometer later was dat niet meer erg. De bult op. Zwoegen en boven komen. 

De heuvels die we in Ermelo hebben stellen echt geen piep meer voor. Wat ben ik gek op heuvels. Omhoog zwoegen en naar beneden racen. Alhoewel dat echt niet overal kon. Het werd dan meer glijden.

Tussen de weilanden door, draaihekjes, landwegen, heel veel mooie uitzichten! En daar was al snel DE doorwading! Niet twijfelen, doorlopen. Nat worden ze toch die voeten. Even koud, maar daarna weer  

snel lekker warm. Eigenlijk weinig last van gehad.

Bij drankpost 1 was helaas de drank op. Gelukkig had ik mijn rugzakje om met water. 

Fijn om niet afhankelijk te zijn van een ander. Te snoepen was er wel genoeg. Even wat eten en doorlopen. 

Heuvel op, heuvel af. Wat was het mooi. Nog wat kletsen met anderen. Even samen gelopen met twee andere dames. We liepen ongeveer hetzelfde tempo. Later gingen ze me ruim voor. De afdalingen in de modder zijn niet echt voor mij weggelegd. Ik voel met net Bambi op het ijs. en kan niet echt ontspannen naar beneden glijden. 

Misschien had ik ter voorbereiding toch wat skilessen moeten nemen..;)

Bij de tweede drankpost was gelukkig wel alles ruim aanwezig. Het leek wel een lopend buffet: winegums, speculaas, banaan, gevulde koeken, water en sportdrank.

Al 2/3 van het parcours zat erop. Beetje jammer maar die hoogtemeters begon ik best te voelen. Omhoog hardgelopen als kon en gewandeld waar verstandig. Ook afdalen moest soms best voorzichtig. Bij een smal modderpad op ruim 2 km van de finish af gleed mijn voorganger uit en greep naar de achterkant van zijn bovenbeen. De angst van elke loper: geblesseerd raken. Gelukkig zag ik hem een stuk later weer hardlopen. 

Bos weer uit en weer de heuvel op. Boerenpad naar beneden. Daar kwam ik @pp667 (paul) tegen. Samen de heuvel weer opgewandeld. En later weer naar beneden. Ik wat voorzichtiger. Daar hoorden we de doelzakspeler al! Nu kon het niet lang meer duren. 

Moe maar heel voldaan over de finish. Mijn eerste officiële trail heb ik volbracht!

Het smaakt absoluut naar meer! Punt vlaai in mijn ene hand, en glas Erdinger (alcoholvrij) in mijn andere hand en een grijns van oor tot oor. Mijn benen waren wat aan het afkoelen. Op zoek naar Gerard. Snel gevonden. Op aanraden van hem niet gedoucht. Was nogal frisjes. En aangezien ik eigenlijk best een watje ben.. Warme, schone kleding aan en weer lekker naar huis. Daar werd ik om 18.45 keurig voor de deur weer afgeleverd. Dank je wel Gerard!

ps. Dank aan Bjorn Paree voor de finishfoto en Trailrunning voor de overige foto's. 

Aanmelden Veluwetwitrun

Op zondag 18 maart gaat het gebeuren:
Ik ga, samen met een hele groep hardlopers en/of twitteraars, een ronde lopen in mijn eigen hardloopomgeving.
Gewoon omdat het kan.

De ronde zal totaal 30 km lang zijn. Je kunt er ook voor kiezen om de eerste 20 of de laatste 10 km mee te lopen.
We zorgen er met elkaar voor dat de 20 km en 10 km lopers naar het pauzepunt gebracht worden, of opgehaald worden.

Ik probeer een route samen te stellen die lekker gevarieerd is en zo veel mogelijk zal gaan over onverharde paden.
Het is de bedoeling dat we als 1 groep lopen. Tempo zal liggen rond de 6.00/6.15 per km.
Voor drinken en eventueel eten onderweg moet je zelf zorgen.

Start zal zijn bij camping In de Rimboe in Ermelo www.inderimboe.nl
Daar worden we ontvangen met koffie/thee een eventueel wat lekkers. Dit zal vanaf 11.15 zijn.
Om 12.00 gaan we van start met lopen. Eerste ronde deel tot ongeveer 14.00. Korte pauze
14.15 weer door voor deel twee.
Terug bij start rond 15.15

Als we weer terug bij start zijn is er de mogelijkheid om te douchen!
Daarna kun je fris en fruitig borrelen en aanschuiven voor een vroeg diner. (hardlopen maakt hongerig)

De keuken van In de Rimboe gaat speciaal voor ons open :)

Wil je ook meelopen kun je je hier opgeven! (door onderstaande url te kopiëren en te plakken in de adresbalk)

https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?formkey=dDAtZXR6UmJhS1U4blozaGlJSEsxUWc6MQ

Voor vragen/opmerkingen
@veluwetwitrun
veluwetwitrun@gmail.com

Ik heb er nu al zin in!!

Berenloop - De marathonprimeur

Tas ingepakt, alles drie keer ingepakt en weer uitgepakt, niets vergeten? Echt niet? Dan rustig slapen.. Wekker gezet? Ja, wekker gezet. Midden in de nacht werd ik wakker. "Is het al tijd?" Nee, nog niet.. Weer rustig verder slapen.

Om 6.30 mocht ik eindelijk opstaan. Eerst zelf in de kleren. Toen, samen met Frank, de meiden wakker gemaakt. Ook zij hadden reuze zin in vandaag! De hele dag op het strand spelen, chocolademelk drinken en hardlopers kijken! Wat wil je als meisje van 3 en meisje van 4 nog meer :)

Nieuwe route uitgeprobeerd naar Harlingen. Ging als een speer. Was natuurlijk ook heel rustig op de weg.

Vind je het gek als je op zondagmorgen om 7.00 vertrekt.

Om iets over half 9 stonden we bij Harlingen haven. Frank heeft mij en de meiden bij de terminal afgeleverd en de auto weggebracht naar de langparkeerhaven. Daarna kwam hij teruggelopen.

Strak om 9.15 vertrok de boot. Vol met toch wel iets zenuwachtige hardlopers. 

Meiden hebben zitten kijken naar Ice Age. Het was een uitkomst want ook bij mij kwam wat spanning naar boven. 

Aangekomen bij de haven heb ik de meiden en Frank gedag gezegd, tas op mijn rug gehesen en op naar Tiny. Die had, samen met een aantal anderen een  heerlijk onderkomen naast zwembad de Dobe.

Snel omkleden en hup, met z'n allen richting de start. Ik achterop de fiets van Tiny.

Nog even een blik geworpen op alle startende halve marathonlopers om daarna zelf naar het startvak te lopen. Nog een laatste sanitaire stop. Geen uitstel meer. Nu gaat het echt gebeuren! Ik ga bijna heel Terschelling rondRENNEN. Omdat ik dat LEUK vind :)

Ondertussen krijg ik van Frank een berichtje dat hij met de meiden tegenover de Brandaris staat. Voor mij aan de linker kant. 

Dat wordt doel 1: Frank en de meiden gedag zeggen.

In het startvak aangekomen wat geiten met de overige lopers. Altijd leuk, de spanning voor het startschot. 

Het leuke van dit startvak is dat alle lopers die bij je staan hetzelfde doel hebben: de marathon lopen. Geen lopers van andere afstanden die tegelijkertijd starten. 

Nog een paar minuten en dan: De Scheepshoorn! Tooooet, en weg waren we! 

Door mijn hoofd allerlei gedachten: hier heb ik voor getraind, ik ga "gewoon" een stuk lopen, wat een mensen! 

Gelukkig zag ik Frank en de meiden snel staan! Even zwaaien en weg waren we.

Doel was rond de 6.00/km te lopen. De eerste paar kilometer gingen we voortvarend te werk. We liepen sneller dan die 6.00/km. Opletten dus. Niet te snel nu want daar zouden we misschien spijt van krijgen.

Over de weg alle dorpen langs: Halfweg, Lies, Hoorn.

Lichte tegenwind. Dan zocht ik wat medelopers op om daar lekker achter te lopen. Of bleef achter Tiny hangen. Ik werd goed in de gaten gehouden. 

Hé is dat niet de kroeg van Hessel? En zo gingen de kilometers voorbij. Er kwam iemand naast Tiny lopen die vroeg wat ons plan was en of hij alvast zou gaan versnellen. Tiny gaf hem al lopend wat advies. En weer een kilometer verder.

Het parcours was geweldig. Versiering van de huizen, knuffelberen langs de route. Geweldige sfeer.

Overal aanmoedigingen van mensen en muziek. Variërend van een stevige housebeat tot een man die accordeon zat te spelen. Veel dank aan alle vrijwilligers! Die maken het allemaal mogelijk! Ze waren helemaal in stijl. Ze hadden allemaal berenmutsen op. 

Om de 5 km warme sponzen, extran, water, fruit. Soms een paar passen wandelen voor een slok. Bij andere posten lekker doorlopen. Ik had mijn eigen kameel op mijn rug dus had de posten niet direct nodig.

Rond kilometer 27 wat last van mijn maag. Nee toch! Daar heb ik geen zin in. Tikkie terug in tempo. Hartslag was ook wat aan de hoge kant. We liepen ongeveer 5.50/km. Mezelf weer hervinden, rustig ademhalen, concentreren. Het lukte gelukkig! Daarna weer verder, tempo weer iets omhoog en blik op oneindig. Wat was het mooi hier! Die duinen! Wind door mijn haren! En maar lopen. Wat kan ik daarvan genieten. Benen negeren. Natuurlijk werden die moe nu. Maar ja, ze moesten toch echt doorlopen.

Weer een drankpost, stukje bos. Hoornerbos, Formerumerbos. Wat contact met andere lopers, heuvel op, heuvel af. 

Hé, heb ik hier niet, een poos geleden in een huisje gezeten met de Kerstdagen. Wat was dat heerlijk. Samen met Frank en mijn moeder. Lekker aan de Terschellinger Juttersbitter. Mjum. 

En weer een kilometer verder.

Ondertussen haalden we zelfs wat lopers in. 

Het strand kwam in zicht. De kilometers gingen niet meer zo vlot als in het begin. Het kostte nu goed moeite om de snelheid erin te houden. Tiny hield wijselijk zijn mond. We liepen zwijgend de kilometers weg. 

Ah, daar is het strand! Naar beneden dus. Brandende bovenbenen!! Auuuu! Neee, geen kramp, dat wil ik niet! Snel wandelen maar. Beneden aangekomen weer hardlopen. 

Ik had me ingesteld op alleen maar mul strand. Het viel gelukkig mee. Het strand was vrij hard met hier en daar een zacht stukje. Korte pasjes en doorlopen. Wind in de rug hier. 

Echt genieten van het uitzicht. Al die poppetjes op het strand. Halverwege een auto met goede muziek. Echt super!

Eind van het strand in zicht! Weer omhoog! Er stond veel volk. Ik heb al die mensen niet bewust gezien, maar ik wist dat ik wilde blijven hardlopen. Geen gewandel. Ik ben toch geen watje. Hup, hier heb je voor getraind! Dus.. hardlopend omhoog. Achter Tiny aan! 

Nog een klein stukje nu. Doorbijten!

Normaal draai ik daar mijn hand niet voor om: 5 kilometer. Nog niet eens een half uurtje. 

Tiny was al lekker aan het relativeren. Een journaal en een reclameblokje :) Longway af. Ik weet nu waarom die zo heet. Die heb ik niet bewust mee gekregen.. 

En weer een paar lopers ingehaald. Sommigen waren aan het wandelen. Wij niet, wij buffelden door. Geen geklets meer van mijn kant.

De haven in zicht! Wow, ik ben er echt bijna! Nog even tanden op elkaar voor het laatste stukje.

Daar is de Brandaris! Hier ben ik gestart. Bijna terug bij af. Nog een klein stukje. 

Ik mag eindelijk de winkelstraat in. Mijn naam wordt geroepen door Marinka (@Utmientje) en nog wat andere tweeps.  Mijn hersenen signaleren maar ik heb geen puf meer om te reageren. Wat ben ik moe! Ik zie niet wie er allemaal staan. Het is daar 1 groot feest! 

En daar is dan eindelijk de rode loper! Overal mensen en aanmoedigingen. Het is overweldigend. Ik kan bijna niet geloven dat het gelukt is. Nog een klein stukje. 

Daar staat Frank met Helena en Gabriëlle. Wat gaaf! Ik hoor "mama" roepen en "Inge kom op!"

Houd vol! Je kan het! Nog even over de mat heen!

En dan, mag ik stoppen met lopen! Na 42,1 km hardlopen hoeven mijn benen niet meer. Het is gelukt!

Met een eindtijd van 4.12.54 kom ik over de finish! (8ste van de 18 vrouwen in mijn categorie)

Medaille om mijn nek. Regencape over mijn hoofd tegen het afkoelen.

Een brok in mijn keel, een traan. 

Ik hang in het dranghek tegen Frank aan. Wat een klereneind! Wat gaaf! Ik kan even geen stap meer verzetten. Wil zitten, maar gaat niet. Benen willen niet. Blijf dus maar staan. Strompel wat vooruit. Meiden zijn over het hek gezet. Sjan maakt foto's van mij, Tiny en de meiden. 

Wat een superhaas was Tiny. Hij heeft me erdoorheen gesleept. Kletsen wanneer het kon, stilte wanneer het nodig was. Je wist het precies aan te voelen. Super!

Ik druk een zoen op zijn hoofd. *klik* foto.

Tiny, heel hartelijk bedankt! Het was geweldig! Wat een primeur! 

Even later zie ik nog meer bekenden. @twitia27, @runninggerard, @hardlopendeboer, @edwinvanbruggen en ik ben vast nog wat mensen vergeten. Sorry!

Dankzij Marinka heb ik ook nog een t-shirt opgehaald! Bijna vergeten.. Echt waar!

Hij is gaaf! Ik zal het shirt met trots dragen!

Achterop de fiets terug naar het appartement van Tiny en de anderen. Daar onder een geweldige douche, en in mijn warme droge kleren. 

Frank en de meiden zaten inmiddels lekker warm bij Zeezicht. Tiny bracht me daar weer naartoe. Niks eerst douchen, eerst mij wegbrengen. Lopend had ik het niet meer gekund.. 

Bij de cafetaria patat besteld! Mjummmm! Daar had ik wel zin in! 

Wandelen naar de boot. Vertrek 19.00. 

Daaaaag Terschelling! Tot een volgende keer! Het was geweldig!

Samen met heel veel andere hardlopers op de boot. Sommigen soepel voortbewegend, anderen net zo stram als ik zelf. Het schept een band:)

@runninggerard en @stroep zaten op dezelfde boot. Konden we de dag mooi nog even evalueren :)

Ruim anderhalf uur later kwamen we weer in Harlingen aan. 

Het einde van het avontuur. 

Auto opgehaald en nog even terug rijden. Gelukkig was Frank de chauffeur. Ik heb de hele weg zitten glimlachten :)

marathonstresssss

Nog zes nachten slapen en dan is het zo ver! Mijn eerste marathon! En wat voor 1! Ik mag Terschelling helemaal rond! Ze noemen hem de Berenloop. Zou die naam komen vanwege de beren die je op de weg die je tegen komt met de voorbereidingen?

De eerste beren dienen zich in de laatste week aan.

Toen ik mijn laatste lange duurloop liep voelde het allemaal prima aan. De marathon is "maar" 10 km verder.
Vorige week na mijn maandagmiddag loop van 15 km last van mijn voet. Alsof mijn schoen te strak had gezeten. Helaas het gevoel werd niet echt minder. Woensdag looptraining maar even overgeslagen. Vrijdag toch maar even langs de fysiotherapeut. Na veel gevoel en gedoe constatering: geïrriteerd iets in mijn voet. Misschien toch wat minder netjes gelopen maandag. Doorgezakt met mijn voet naar binnen. Voet ingetapt voor steun. Voelde o.k.
De volgende dag zou de Maximaloop zijn. Hardlopen, wandelen of Nordic walken voor Pink Ribbon. Thuiswedstrijd want de loop vond plaats in Harderwijk. In de weken voorafgaand aan de loop flink wat sponsoren gevonden. Ik heb nog nooit voor zoveel geld hardgelopen! 160 euro!
Ik zou 5 of 10 km gaan lopen. Afhankelijk van het gevoel in mijn voet. Uiteindelijk heeft mijn verstand gewonnen en ben ik na 1 rondje richting finish afgebogen. Voet voelde goed! Mentaal ook erg fijn!

Zondag opeens heel veel niesbuien. Oh nee toch, ik word toch niet verkouden. Avondje vroeg naar bed dan maar.
Vanmorgen voelde ik me gelukkig al heel wat beter. Beetje duf hoofd. Prima geslapen.
Maar, mijn lijf laat het er niet bij zitten: in mijn rug zit nu iets niet helemaal lekker..
Ik ben benieuwd wat er hierna nog gaat komen.

Eigenlijk maakt dat niet uit want lopen ga ik!